|
Wat is Stadsleven?
Stadsleven
is een lifestyle magazine voor mensendie in de stadwonen of graag
vertoeven. Talloze mensen vinden zichzelf een echt stadsmens. Zeker. Zij
houden van het platteland, het buitenlevenen alles wat daar mee
samenhangt. Maar hun hart ligt bij de stad. Zij kunnen niet zonder; en als
zij er te lang weg zijn, dan gaat het kriebelen.
Hoe
is die aantrekkingskracht van de stad te verklaren?
Misschien
zijn het de talloze authentieke gevels van de panden uit vervlogen tijden.
Of die gracht, waar het water te vies is om te zwemmen, maar waar het
fantastisch is om te spelevaren met een sloepje. Zeker als de bruggen bij
het vallen van de avond prachtig uitgelicht zijn. Misschien is het dat
stadspark dat altijd te druk bevolkt is met mensen van allerlei pluimageen
nationaliteiten. Waar gebarbecued wordt, gevoetbald of gewoon lekker op
een relatiefstil plekje onder de grote kastanje een goed boek wordt
gelezen. Wellicht zijn het de boeken-of antiekmarktjes op de vele
stadspleinen. Of de door drank aangetaste stem van de muzikant die echoot
in de stilte van een verlaten passage. Het gevoel is vaak niet in woorden
te vangen. Op zondagochtend met z'n tweetjes met een krant onder de arm
naar dat bruine café. Niet om te praten, maar om een eitje te eten en
rustig te lezen. Lekker slenteren door kleine stegenvol met leuke
speciaalzaken. Een knopen-en kralenwinkel, een brocante of een
antiquariaat. Kleine dingen. Genieten in je eigen kleine stadstuin met die
oude 19e eeuwse ommuring. Wild kunnen worden van die oude paneeldeuren of
ornamenten in je nieuwe woning, die decennialang verscholen zijn geweest
onder platen of schrootjesplafonds. En als 's avonds de duisternis invalt,
dan komt de stad opnieuw tot leven. Nu feeëriek verlicht door de oude
stadslantaarns. Mensen slenteren over straat. Sommigen op zoek naar een
leuk restaurant in één van de vele stegen. Anderen gaan naar het oude
theater. Naar een dansvoorstelling of een concert. Of slechts een blokje
om.Op zo'n broeierige zomeravond, die het geluid van de stad zo
merkwaardig weet te dempen. Waarom precies, ik weet het niet. Maar de stad
bekoort. In al haar anonimiteit lijkt zij een vriend. Een warme deken en
een veilige thuishaven.
|